Κύμα

Θυμίζει το κύμα μια γνώριμη ρίμα,

τα ύψη με θράσος ορίζοντας,

μα πάντα στο άπειρο διαλύεται βρίζοντας ...

... σα διαχρονική έκφραση συμπαντικής αρμονίας!

Ο Πειρατής

Τι κι αν τις θάλασσες εδάμαζε για χρόνια
και χάρτες χάραζε με αστεριών μελάνι

Τι κι αν ταξίδεψε στα μήκη όλου του κόσμου
και πλήθος λάφυρα κρατούσε μες τ' αμπάρι

...Άγριοι ανέμοι του κούρσεψανε τη ρότα
και μες το ρούμι ψάχνει τώρα μιαν Ιθάκη!

(αφιερωμένο στο Λενιώ)

Isolation...

But if you could just see the beauty

These things I could never describe

These pleasures a wayward distraction

This is my one broken prize

Isolation, Isolation, Isolation

Σχεδόν 20 χρόνια πριν...

Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί...

Διαπίστωση...

Περπάτησα για χρόνια στην έρημο...

...μέχρι που σκόνταψα στη σκιά μου!

Ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά...

Καλό φθινόπωρο!

Πάει καιρός...

Να χαϊδέψω και πάλι

τα βρεγμένα μαλλιά σου

μεσ' το βούρκο της πόλης

να χαθώ στα φιλιά σου

Να βουτήξω για λίγο

στο υγρό σου το βλέμμα

απ' της φρίκης τις φλέβες

να στερέψει το αίμα

Πάει καιρός

που σκοντάφτω σε τοίχους

διέξοδο βρίσκοντας

μονάχα σε στίχους